مراد از عهد در قرآن ايمان به خدا و اقرار به ولايت است و ما مىدانيم كه هر كس ايمان و عمل صالح نداشته باشد ، مجرم است ، چه اينكه أصلًا ايمان نياورده باشد ، و چه اينكه ايمان آورده باشد و عمل صالح انجام نداده باشد . و بنابراين بعضى از مجرمين هستند كه بر دين حقّ مىباشند ولى عمل صالح ندارند ؛ اينانند آن كسانى كه عهد خدا را پذيرفته‌اند و در آيه لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً استثناء شده‌اند . و عهد خدا در آية زير بيان شده است : أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ * وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ « 1 » . « ( خداوند به بنى آدم خطاب مىفرمايد : ) اى فرزندان آدم ! آيا من با شما عهد نكردم كه شيطان را عبادت مكنيد ، چون او دشمن آشكار شماست ! و مرا عبادت كنيد ، اينست صراط مستقيم ! » جملهء أَنِ اعْبُدُونِي عهد است ، به معناى امر و فرمان ؛ يعنى فرمان و امر مرا بپذيريد ! و جملهء هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ عهد است به معناى التزام ؛ يعنى ملتزم صراط مستقيم كه داراى هدايت و سعادت و نجات است بوده باشيد . و بنابراين مجرمانى كه عهد خدا را پذيرفته باشند و ليكن عمل

--> ( 1 ) آيه 60 و 61 ، از سورهء 36 : يس